Στην αρχαιότητα πολλοί φιλόσοφοι ασχολήθηκαν με την ευτυχία και την ηθική. Ο Αριστοτέλης πρώτος πίστευε ότι η ευτυχία αποτελεί τον τελικό σκοπό του ατόμου. Βέβαια για τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους η ευτυχία δεν είχε το σημερινό νόημα, αλλά συνδεόταν και εκφραζόταν με την λέξη ¨Ευδαιμονία¨. Δηλαδή, την κατάσταση όπου ο άνθρωπος αφού επιτύχει πρώτα την ¨απονοία¨( δηλ την απουσία φυσικού πόνου) φθάνει σε μια κατάσταση ισορροπίας και ικανοποίησης με την ψυχή του. Ο Επίκουρος όμως , ως γνωστό, ασχολήθηκε περισσότερο με το πως μπορούμε να πετύχουμε την ¨ευτυχία¨. Για τον Επίκουρο σημασία είχαν τρία πράγματα, η Φιλία (¨μόνο τα ζώα τρώνε μόνα¨ έλεγε, αν και ήταν υπερβολικά λιτοδίαιτος ), η Ελευθερία (¨αυτάρκεια μακριά από τις πολύβουες πόλεις και κοντά στην φύση¨ προέτρεπε )και η Ανάλυση της ζωής σου (στην αναζήτηση μιας ευτυχισμένης ήσυχης ζωής ψάχνεις να βρεις αυτά που σε ενοχλούν μέσω της φιλοσοφίας). Μπορείτε να δείτε εδώ ένα βίντεο με τις βασικές αρχές του Επίκουρου για την ¨ευτυχία¨, που το παρουσιάζει ο Αλαίν Ντε Μποττόν, ο νεαρός ¨φιλόσοφος που έχει ριχτεί στο κυνήγι της ευτυχίας¨. Χωρίς να αποτελεί έκπληξη, όλες οι σύγχρονες προσεγγίσεις των ειδικών επιστημόνων συμφωνούν (πχ ο και ονομαζόμενος ¨Κύριος Ευτυχία¨, καθηγητής Ed Diener ) πως τα απαραίτητα συστατικά μιας ευτυχισμένης ζωής είναι η οικογένεια και οι φίλοι, το νόημα της ζωής (η πίστη σε κάτι καλύτερο και μεγαλύτερο από τον εαυτό σου, θρησκεία ή φιλοσοφία της ζωής) και να έχουμε στόχους συναφείς με τις αξίες μας. Μετά από τόσους αιώνες καταλήξαμε στα ίδια συμπεράσματα για το πως να επιτύχουμε μια ευτυχισμένη ζωή!!!
Μια σύγχρονη προσέγγιση στο θέμα, και την ενδεχόμενη συμβολή και τα οφέλη της φιλοσοφίας στον δρόμο προς την αναζήτηση της ευτυχίας, έχει κάνει ο Αλαίν Ντε Μποττόν στο βιβλίο του ¨Η Παρηγοριά της Φιλοσοφίας ¨ ( The Consolations of Philosophy )
